Over 'Onklare taal'

'Onklare taal' is de verzamelnaam van diverse tekstprojecten van mijn hand. Dit is de afdeling met boekrecensies daarvan. Bijna alles wat ik lees, komt hier terecht met een korte bespreking: van literatuur over non-fictie tot poëzie, er is niets dat ik in principe niet lees. Als je een boek geschreven hebt en je wil dat ik het recenseer, hou je zeker niet in me te contacteren! De weg een beetje kwijt? Deze link brengt je terug naar de homepage van 'Onklare taal'.

dinsdag 11 november 2003

... Jetzt bin ich alt und töricht

Auteur: Robert Walser
Titel: Jakob von Gunten: Ein Tagebuch
Taal: Duits
Categorie: roman
Jaar van eerste uitgave: 1909
Hoe kwam de tekst in mijn bezit: verplichte lectuur
Synopsis: Jakob von Gunten vertelt open en eerlijk over zijn haast kafkaëske avonturen als leerling in het Benjamenta Institut, waar hij in principe niks leert.
Bitte noch einmal, want: De gortdroge humor van Walser is best verleidelijk, en hij zet de lezer vaak op het verkeerde been, bijvoorbeeld door een enorm mysterie te creëren rond de “binnenkamers” van het instituut, of Jakob soms totaal onvoorspelbare acties te laten ondernemen.
Nicht schießen, want: Voor al zijn speelsheid blijft het uiteindelijk een vrij taai boek, en persoonlijk vond ik het constante vertragen en afwijken eerder storend dan boeiend. Een roman schrijven over een nutteloze opvoeding (een anti-Bildungsroman, quoi) heeft al snel het gevaar zelf eveneens als nutteloos ervaren te worden.
Aanbevolen voor: Burgerlijke rebellen

Een erg triest schooljongetje

Auteur: Hermann Hesse
Titel: Unterm Rad
Taal: Duits
Categorie: fictie
Jaar van eerste uitgave: 1906
Hoe kwam de tekst in mijn bezit: gekocht
Synopsis: Hans Giebenrath is een erg slim ventje, maar komt na een tijd voorzichtig in opstand tegen zijn strenge school. Hij gaat dood.
Wat heb ik geleerd: Duitse gymnasia waren niet om mee te lachen.
Aanrader, want: ‘Unterm Rad’ kan ook vandaag nog een relevante kritiek zijn op het schoolsysteem dat een directe erfgenaam is van het gymnasium-met-internaat dat hierin beschreven wordt, met zijn grote nadruk op feitenkennis en gehoorzaamheid.
Niet lezen, want: Als auteur lijkt Hesse wel erg nadrukkelijk kant te kiezen, en Hans is als personage ook al niet erg boeiend. Je voelt weinig bij zijn larmoyante dood.
Aanbevolen voor: Die-hard Hesse-fans of mensen die graag eens een ander soort Bildungsroman ter hand nemen.