Over 'Onklare taal'

'Onklare taal' is de verzamelnaam van diverse tekstprojecten van mijn hand. Dit is de afdeling met boekrecensies daarvan. Bijna alles wat ik lees, komt hier terecht met een korte bespreking: van literatuur over non-fictie tot po√ęzie, er is niets dat ik in principe niet lees. Als je een boek geschreven hebt en je wil dat ik het recenseer, hou je zeker niet in me te contacteren! De weg een beetje kwijt? Deze link brengt je terug naar de homepage van 'Onklare taal'.

dinsdag 22 september 2015

Happy slapping van vader op zoon

Auteur: Herman Koch
Titel: Het diner
Taal: Nederlands
Categorie: Fictie
Jaar van eerste uitgave: 2009
Hoe kwam de tekst in mijn bezit: Geleend van mijn vriendin
Synopsis: De broers Lohman - de ene een politicus aan de vooravond van een doorbraak, de ander een leraar op rust met psychische problemen - komen met hun wederhelften samen op restaurant om een ongemakkelijk onderwerp te bespreken dat hun kinderen betreft.
Aanrader, want: Tempo en afwisseling liggen allebei hoog. Koch bouwt zijn vertelling op in spannende lagen en weet goed te anticiperen op de verwachtingen van de lezer. Sommige observaties van het hoofdpersonage zijn pijnlijk herkenbaar. De thema's in het boek zijn actueel en worden benaderd met nuance.
Afrader, want: Voor de stijl hoef je 'Het diner' niet te lezen. Het is niet dat Koch per se slordig schrijft of er zich vanaf maakt met een irritante zuinigheid, maar de focus ligt hier duidelijk op het vertellen van een verhaal, niet op het produceren van stilistische hoogstand.
Aanbevolen voor: Wie zich graag door een vlotte, spannende vertelling heen vreet.

donderdag 10 september 2015

Een hipster op vier poten

Auteur: Soseki Natsume
Titel: Ik ben een kat (deel 1)
Taal: Nederlands (vertaald uit het Japans)
Categorie: Fictie
Jaar van eerste uitgave: 1905
Hoe kwam de tekst in mijn bezit: Gekocht
Synopsis: Door de ogen van een naamloze kat volgt de lezer het reilen en zeilen in het huishouden van een verpauperde leraar Engels en zijn assortiment aan grandioze, luie vrienden en hun bittere, materialistische rivalen.
Aanrader, want: Er zitten fijne en grappige momenten in de reeks losse vertellingen, zoals de bespiegelingen rond zelfmoord, de vreemde manier waarop het Japan onder de Meiji-restoratie omging met Westerse invloeden en de koele afstandelijkheid van de kat.
Afrader, want: Omdat 'Ik ben een kat' een collectie is van een serie vertellingen die oorspronkelijk in magazines verscheen, gaat de plot niet per se ergens naartoe. Dat hoeft ook niet, maar wie een groter opzet verwacht, is eraan voor de moeite.
Aanbevolen voor: Wie eens een andere Japanner wil lezen dan Murakami (die overigens hoog oploopt met Natsume).