Straffe Hendrik

Auteur: Hendrik Groen
Titel: Pogingen iets van het leven te maken

Taal: Nederlands

Categorie: Fictie

Jaar van eerste uitgave: 2014

Hoe kwam de tekst in mijn bezit: Geleend van m'n ouders

Synopsis: De hoogbejaarde Hendrik Groen houdt een dagboek bij van zijn belevenissen in de bejaardenhome waar hij woont en probeert tegelijkertijd op zijn oude dag om wat minder meegaand en braaf te worden.

Aanrader, want: Groen weet doorgaans een goede balans te vinden tussen humor, voorzichtig aanklagen hoe bejaarden lijdzaam kleingeestige en harteloze streken moeten ondergaan van de fittere en machtigere mensen in hun leven, en anderzijds ook genadeloos de draak steken met hoe onhebbelijk oude mensen soms kunnen zijn.

Afrader, want: Het dagboek, dat vrij duidelijk niet écht door een tachtiger geschreven is, blijft al bij al nog in het goeiige kwajongensschap steken. Voor grote inzichten moet je het zeker niet lezen.

Aanbevolen voor: Wie graag tempo maakt in een onderhoudend en origineel boek met een ensemble aan sympathieke, vertederende, irritante, tragische en amusante personages. Ik kan me moeilijk voorstellen dat er iemand is bij wie dit boek tenminste geen glimlach zou kunnen ontlokken.

Die Old II: Die Older

Auteur: Hendrik Groen
Titel: Zolang er leven is 
Taal: Nederlands
Categorie: Fictie
Jaar van eerste uitgave: 2016
Hoe kwam de tekst in mijn bezit: Geleend van m'n ouders
Synopsis: Na een lacune van een jaar gaat Hendrik Groen verder in het beschrijven van het leven in een bejaardenhome.
Aanrader, want: Door de telkens vrij korte hoofdstukjes is het soms lastig niet te blijven doorlezen. Groen heeft een duidelijke, eigen stem die zowel mild als kritisch is, en dat is niet veranderd tegenover z'n vorige boek. Er wordt nu en dan een iets meer intellectuele toon aangeslagen en dat tilt de tekst wel naar een hoger niveau, maar ook niet zo hoog. Groens alter ego breekt een lans voor verdraagzaamheid op kousenvoeten, en dat leest altijd mooi.
Afrader, want: Al bij al blijft de kritiek van z'n eersteling overeind - de inhoud gaat nooit écht diep. Bovendien, ook al is het misschien niet onrealistisch dat er in een dagboek herhaalde redeneringen voorkomen, hier lijkt het weinig nut te dienen. Vreemd is ook hoe sommige oudjes plots kunnen opduiken alsof ze er altijd al geweest zijn.
Aanbevolen voor: Wie hield van Groens eersteling. En ook wie z'n eerste worp niet las. Dit is zowel ontspannende, grappige als ontroerende lectuur, maar niets meer.

De tijd vliegt slecht

Auteur: Jeroen Brouwers
Titel: Cliënt E. Busken
Taal: Nederlands
Categorie: Proza
Jaar van eerste uitgave: 2021
Hoe kwam de tekst in mijn bezit: voordeelactie van Humo
Synopsis: E. Busken is opgenomen in een bejaardenhome en weigert te spreken. Terwijl zijn dementie vordert en zijn fantasie steeds vaker de overhand neemt op zijn anders acute observatievermorgen, onthult zich de tragiek van Buskens (voorbije) leven.
Een oude vos, want: Om te beginnen: het is een Brouwers, en de boutade dat zelfs een mindere Brouwers nog altijd met kop en schouders boven het pak uitsteekt, is hier opnieuw waar. Brouwers is misschien de enige levende schrijver die weergaloos Nederlands en Belgisch Nederlands met elkaar kan vermengen zonder dat het gekunsteld wordt, en zich met tomeloze energie boort in de steeds verder verwaterende geest van zijn E. Busken. Je kan er een 'serieus' antwoord in zien op de romans van Hendrik Groen, die er een eerder ironische en ondanks alles levenslustige toon op nahielden, maar het is meer dan dat.
Wat kijk je nou, ouwe, want: Eerlijk is eerlijk: ondanks zijn weergaloze schilderskunst en zijn manier om taal te kneden en te masseren tot een uniek samenspel van vorm en inhoud, heb je toch het gevoel een aantal thema's al eerder en beter aangeboord te zien in Brouwers' werk, zoals Indonesië, kindermishandeling, seksuele repressie en misantropie.
Aanbevolen voor: Gelijk wie.